Bóg mówi: Dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza. - Ez 36,26

Hasło miesiąca

Taka, mówię wam, jest radość wśród aniołów Bożych nad jednym grzesznikiem, który się upamięta.

Łk 15, 10

Hasło tygodnia

A to przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował i brata swego.

1 J 4,21

Rozważania

Rozważania

Teksty - inspiracja dnia

Wybór biblijnych tekstów został dokonany przez zespół redakcyjny Losungen z Jednoty Braterskíej w Herrnhut. W niektórych wypadkach zespół opracowujący polskie tłumaczenie zmienił trzeci tekst dostosowując go do naszych warunków kulturowych i historycznych.

Jak co roku możemy tu przeczytać dwa krótkie fragmenty Pisma Świętego. Pierwszy to werset ze Starego Testamentu, wylosowany z około 1800 biblijnych tekstów przygotowanych jeszcze przez Mikołaja L. Zinzendorfa. Drugi to nawiązująca do niego odpowiedź zaczerpnięta z Nowego Testamentu. Tekst trzeci to ludzka odpowiedź: człowiek reaguje na Boże orędzie w różnej formie, czasem jest to modlitwa, wiersz, pieśń, czy tzw. złota myśl.

Niektóre cytaty, wyjęte z większej całości, byłyby niezrozumiałe, np. nie byłoby jasne, kto wypowiada przytoczone słowa. Z tego powodu dla jasności biblijne wersety zostały uzupełnione, a dodane słowa zapisano inaczej niż pozostałe, czyli czcionką niepogrubioną.

Biblijne hasła stanowią również wezwanie do pogłębionej lektury Pisma Świętego. Tutaj proponujemy, za Losungen, dwa dłuższe fragmenty Biblii.

Pierwszy tekst ma swoje źródło w lekcjonarzu, przygotowanym przez niemiecką Luterańską Konferencje Liturgiczną. Nawiązuje on do liturgicznego tematu tygodnia i Ewangelii danej niedzieli czy święta.

Drugi tekst zaczerpnięty jest z porządku czytań, przygotowanych przez niemieckie Ekumeniczne Stowarzyszenie Czytań Biblijnych. Jest to tzw. lectio continua czyli metoda lektury Biblii poprzez czytanie każdego dnia kolejnych fragmentów ksiąg biblijnych. W drodze do miasta trwałego, „niebiańskiej Jerozolimy”, idźmy po śladach, które zostawił dla nas Bóg. Szukajmy ich w życiu, patrzmy na drogowskazy i wszelkie znaki, dane nam na kartach Bożego objawienia. Niech i te ślady, zawarte na stronach tej książki, pomogą nam dotrzeć do celu.

Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

Wylosowany werset ze Starego Testamentu

Bóg jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich oraz błogosła wił im i nazwał ich ludźmi, gdy zostali stworzeni.

1 Mż 5,2

Nawiązująca odpowiedź z Nowego Testamentu

Wyprzedzajcie się wzajemnie w okazywaniu szacunku.

Rz 12,10

Ludzka odpowiedź

Uwielbiamy cię, Boże, który stworzyłeś mężczyznę i kobietę do wzajemnej miłości. Stwórco miłości! Wzbudzaj w nas stale pragnienie wierności sobie nawzajem.

Kurt Marti
  • Objaśnienia >

    Wszystko zrodziło się z potrzeby chwili...

  • Historia powstania >

    Dawni mieszkańcy Moraw, którzy doświadczyli tego, że człowiek na tym świecie nie ma miasta i miejsca trwałego, w założonej przez hrabiego Mikołaja Ludwiga von Zinzendorfa miejscowości Herrnhut - w ich nowej ojczyźnie, każdego dnia gromadzili się, aby razem śpiewać, modlić się i rozważać Słowo Boże. W dniu 3 maja 1728 roku na wieczorne spotkanie Zinzendorf przygotował dla swojej społeczności hasło biblijne na następny dzień. Był to krótki tekst, łatwy do zapamiętania, a mówił o Bożej miłości, która powinna inspirować do miłości bliźniego. Kolejnego dnia słowa wybrane przez Zinzendorfa miały towarzyszyć wszystkim jako motto dodające otuchy, a zarazem wezwanie do zastosowania w życiu. Te słowa były przekazywane podczas przywitania, odwiedzin, pojawiały się w rozmowach, stanowiły odtąd żywy element codzienności. Stawały sie nieodzownym elementem życia, dając inspirację do zastosowania Słowa Bożego w życiu.

    Cztery lata później, w 1731 roku, ukazała się po raz pierwszy niewielka książka o nazwie „Losungsbuch”, zawierająca już hasła na 365 dni roku. Zinzendorf przygotował na każdy dzień jeden fragment Pisma Świętego i jedną krótką modlitwę. Całość była potem uzupełniona propozycjami dodatkowych czytań biblijnych.

    Od tego czasu każdego roku ta niewielka książka wędruje z ludźmi w wielu krajach jako dobry towarzysz życiowej podróży. Czytając ją przekonujemy się z niej o tym, czego doświadczyli mieszkańcy Herrnut przed prawie 300 laty - nie mamy tu miasta trwałego. Ale dzięki Bożej łasce mamy drogowskazy, które kierują nas w stronę miasta trwałego - w przyszłość, którą Bóg „trzyma w swoich rękach Tym drogowskazem jest Słowo Boże i przemyślenia ludzi, którzy dali się nim zainspirować.

    Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

  • Wspólnota Herrnhut >

    Założone w 1722 na tzw. surowym korzeniu jako miejscowość azylowa dla uchodźców religijnych z Moraw, których wsparł duchowo i materialnie hrabia Nikolaus von Zinzendorf. Na terenie jego majątku powstała rygorystyczna moralnie wspólnota wyznaniowa, wprowadzająca do swoich zasad elementy dialogu ekumenicznego i dopuszczająca do uczestnictwa w nabożeństwach również chrześcijan innych wyznań. Wkrótce wspólnota z Herrnhut stała się znana na wszystkich kontynentach jako pierwsza protestancka wspólnota organizująca misje.

    Wspólnota z Herrnhut istnieje w swojej macierzystej miejscowości do dziś, a mieszkajacy w niej wyznawcy surowych zasad znani sa jako. Struktura wspólnot herrnhuckich była wykorzystywana jako wzór dla izraelskich kibuców.

    Na podstawie: Wikipedia:Herrnhut

  • Nicolaus Von Zinzendorf >

    Nikolaus Ludwig hrabia von Zinzendorf (ur. 26 maja 1700 w Dreźnie, zm. 9 maja 1760 w Herrnhut) – niemiecki teolog ewangelicki i reformator religijny, przywódca ruchu pietystycznego w Saksonii.
    Pochodził z rodziny szlacheckiej, wcześnie poczuł w sobie powołanie na duchownego, ale pod naciskiem rodziny podjął studia prawnicze w Wittenberdze (duchowni ewangeliccy rekrutowali się raczej z mieszczaństwa, rodziny szlacheckie nie miały tradycji pastorskich).

    W latach 1719-1721 odbył kilkunastomiesięczną podróż po Europie, podczas której poznał ówcześnie panujące stosunki międzywyznaniowe i zgłębiał pisma religijne (zwłaszcza mistyczne pisma Jakuba Böhmego).

    Po powrocie do Drezna Zinzendorf objął stanowisko radcy sądu apelacyjnego na dworze drezdeńskim, wkrótce jednak porzucił karierę polityczną na rzecz teologii. W 1722 ożenił się; w tym też roku pozwolił osiedlić się na terenie swojego majątku w Łużycach Górnych uchodźcom religijnym z Moraw (Bracia morawscy).

    Twórca tzw. „teologii serca”, był przywódcą wspólnoty religijnej Herrnhut (Straż Pańska), dla której opracował własny model nabożeństw. Od 1727 w Herrnhut praktykowano wspólne przystępowanie do Sakramentu Ołtarza osób z różnych wyznań, co było w owych czasach ewenementem. Zinzendorf jest autorem wielu pieśni kościelnych, śpiewanych do dziś w kościołach protestanckich (m.in. pieśń „Serca razem połączone”, dobrze znana też w polskich kościołach protestanckich).

    W 1737 roku Nikolaus von Zinzendorf otrzymał od seniora braci czeskich Daniela Ernesta Jabłońskiego ordynację na biskupa braci morawskich.

  • Zamknij >

  • 1

Tekst pierwszy

A my, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych. Każdy z nas niech się bliźniemu podoba ku jego dobru, dla zbudowania. Bo i Chrystus nie miał upodobania w sobie samym, lecz jak napisano: Urągania urągających tobie na mnie spadły. Cokolwiek bowiem przedtem napisano, dla naszego pouczenia napisano, abyśmy przez cierpliwość i przez pociechę z Pism nadzieję mieli. A Bóg, który jest źródłem cierpliwości i pociechy, niech sprawi, abyście byli jednomyślni między sobą na wzór Jezusa Chrystusa, abyście jednomyślnie, jednymi usty wielbili Boga i Ojca Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

(List do Rzymian 15:1-6, Biblia Warszawska)

Lectio continua

Nad głowami żywych istot było coś w kształcie sklepienia, błyszczącego jak niesamowity kryształ, rozciągniętego w górze nad głowami. A pod sklepieniem były rozpostarte ich skrzydła, nawzajem się dotykające; każda żywa istota miała dwa skrzydła, którymi przykrywała swoje ciało. A gdy posuwały się, słyszałem szum ich skrzydeł jak szum wielkich wód, jak głos Wszechmocnego, jak hałas tłumu, jak wrzawa wojska; a gdy stanęły, opuściły swoje skrzydła. I było słychać szum znad sklepienia, które było nad ich głowami. Gdy stanęły, opuściły swoje skrzydła. A nad sklepieniem, nad ich głowami, było coś z wyglądu jakby kamień szafirowy w kształcie tronu; a nad tym, co wyglądało na tron, u góry nad nim było coś z wyglądu podobnego do człowieka. A wyżej ponad tym, co wyglądało na jego biodra, widziałem jakby błysk polerowanego kruszcu, z wyglądu jak ogień wewnątrz niego, a w dół od tego, co wyglądało na jego biodra, widziałem coś, co wyglądało na ogień i wokoło niego blask. Jak wygląda tęcza, która pojawia się na obłoku, gdy pada deszcz, tak wyglądał wokoło blask tego, co pojawiło się jako chwała Pana; gdy ją ujrzałem, upadłem na twarz. I słyszałem głos tego, który przemówił.

(Ks. Ezechiela 1:22-28, Biblia Warszawska)