Hasło miesiąca

Na Słowo zarzucę sieci

Łk 5,5

Hasło tygodnia

Zakon został nadany przez Mojżesza, łaska zaś i prawda stała się przez Jezusa Chrystusa.

J 1,17

Rozważania

Rozważania

Teksty - inspiracja dnia

Wybór biblijnych tekstów został dokonany przez zespół redakcyjny Losungen z Jednoty Braterskíej w Herrnhut. W niektórych wypadkach zespół opracowujący polskie tłumaczenie zmienił trzeci tekst dostosowując go do naszych warunków kulturowych i historycznych.

Jak co roku możemy tu przeczytać dwa krótkie fragmenty Pisma Świętego. Pierwszy to werset ze Starego Testamentu, wylosowany z około 1800 biblijnych tekstów przygotowanych jeszcze przez Mikołaja L. Zinzendorfa. Drugi to nawiązująca do niego odpowiedź zaczerpnięta z Nowego Testamentu. Tekst trzeci to ludzka odpowiedź: człowiek reaguje na Boże orędzie w różnej formie, czasem jest to modlitwa, wiersz, pieśń, czy tzw. złota myśl.

Niektóre cytaty, wyjęte z większej całości, byłyby niezrozumiałe, np. nie byłoby jasne, kto wypowiada przytoczone słowa. Z tego powodu dla jasności biblijne wersety zostały uzupełnione, a dodane słowa zapisano inaczej niż pozostałe, czyli czcionką niepogrubioną.

Biblijne hasła stanowią również wezwanie do pogłębionej lektury Pisma Świętego. Tutaj proponujemy, za Losungen, dwa dłuższe fragmenty Biblii.

Pierwszy tekst ma swoje źródło w lekcjonarzu, przygotowanym przez niemiecką Luterańską Konferencje Liturgiczną. Nawiązuje on do liturgicznego tematu tygodnia i Ewangelii danej niedzieli czy święta.

Drugi tekst zaczerpnięty jest z porządku czytań, przygotowanych przez niemieckie Ekumeniczne Stowarzyszenie Czytań Biblijnych. Jest to tzw. lectio continua czyli metoda lektury Biblii poprzez czytanie każdego dnia kolejnych fragmentów ksiąg biblijnych. W drodze do miasta trwałego, „niebiańskiej Jerozolimy”, idźmy po śladach, które zostawił dla nas Bóg. Szukajmy ich w życiu, patrzmy na drogowskazy i wszelkie znaki, dane nam na kartach Bożego objawienia. Niech i te ślady, zawarte na stronach tej książki, pomogą nam dotrzeć do celu.

Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

Wylosowany werset ze Starego Testamentu

Lepiej mało z bojaźnią Pana, niż wielkie skarby z niepokojem.

Prz 15,16

Nawiązująca odpowiedź z Nowego Testamentu

Spójrzcie na kruki, że nic sieją ani żną, nie mają spichlerza ani składnicy, a jednak Bóg żywi je; o ileż w ięcej wy jesteście warci niż ptaki!

Łk 12,24

Ludzka odpowiedź

Kiedy Kościół okazuje gościnność, zbliża się do ludzkiego cierpienia, okazuje troskę najbardziej ogołoconym, i czyni to za pomocą niewielkich środków. To staje się tym, czym jest w swojej najgłębszej istocie: źródłem pojednania.

br. Roger Schiitz +2005
  • Objaśnienia >

    Wszystko zrodziło się z potrzeby chwili...

  • Historia powstania >

    Dawni mieszkańcy Moraw, którzy doświadczyli tego, że człowiek na tym świecie nie ma miasta i miejsca trwałego, w założonej przez hrabiego Mikołaja Ludwiga von Zinzendorfa miejscowości Herrnhut - w ich nowej ojczyźnie, każdego dnia gromadzili się, aby razem śpiewać, modlić się i rozważać Słowo Boże. W dniu 3 maja 1728 roku na wieczorne spotkanie Zinzendorf przygotował dla swojej społeczności hasło biblijne na następny dzień. Był to krótki tekst, łatwy do zapamiętania, a mówił o Bożej miłości, która powinna inspirować do miłości bliźniego. Kolejnego dnia słowa wybrane przez Zinzendorfa miały towarzyszyć wszystkim jako motto dodające otuchy, a zarazem wezwanie do zastosowania w życiu. Te słowa były przekazywane podczas przywitania, odwiedzin, pojawiały się w rozmowach, stanowiły odtąd żywy element codzienności. Stawały sie nieodzownym elementem życia, dając inspirację do zastosowania Słowa Bożego w życiu.

    Cztery lata później, w 1731 roku, ukazała się po raz pierwszy niewielka książka o nazwie „Losungsbuch”, zawierająca już hasła na 365 dni roku. Zinzendorf przygotował na każdy dzień jeden fragment Pisma Świętego i jedną krótką modlitwę. Całość była potem uzupełniona propozycjami dodatkowych czytań biblijnych.

    Od tego czasu każdego roku ta niewielka książka wędruje z ludźmi w wielu krajach jako dobry towarzysz życiowej podróży. Czytając ją przekonujemy się z niej o tym, czego doświadczyli mieszkańcy Herrnut przed prawie 300 laty - nie mamy tu miasta trwałego. Ale dzięki Bożej łasce mamy drogowskazy, które kierują nas w stronę miasta trwałego - w przyszłość, którą Bóg „trzyma w swoich rękach Tym drogowskazem jest Słowo Boże i przemyślenia ludzi, którzy dali się nim zainspirować.

    Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

  • Wspólnota Herrnhut >

    Założone w 1722 na tzw. surowym korzeniu jako miejscowość azylowa dla uchodźców religijnych z Moraw, których wsparł duchowo i materialnie hrabia Nikolaus von Zinzendorf. Na terenie jego majątku powstała rygorystyczna moralnie wspólnota wyznaniowa, wprowadzająca do swoich zasad elementy dialogu ekumenicznego i dopuszczająca do uczestnictwa w nabożeństwach również chrześcijan innych wyznań. Wkrótce wspólnota z Herrnhut stała się znana na wszystkich kontynentach jako pierwsza protestancka wspólnota organizująca misje.

    Wspólnota z Herrnhut istnieje w swojej macierzystej miejscowości do dziś, a mieszkajacy w niej wyznawcy surowych zasad znani sa jako. Struktura wspólnot herrnhuckich była wykorzystywana jako wzór dla izraelskich kibuców.

    Na podstawie: Wikipedia:Herrnhut

  • Nicolaus Von Zinzendorf >

    Nikolaus Ludwig hrabia von Zinzendorf (ur. 26 maja 1700 w Dreźnie, zm. 9 maja 1760 w Herrnhut) – niemiecki teolog ewangelicki i reformator religijny, przywódca ruchu pietystycznego w Saksonii.
    Pochodził z rodziny szlacheckiej, wcześnie poczuł w sobie powołanie na duchownego, ale pod naciskiem rodziny podjął studia prawnicze w Wittenberdze (duchowni ewangeliccy rekrutowali się raczej z mieszczaństwa, rodziny szlacheckie nie miały tradycji pastorskich).

    W latach 1719-1721 odbył kilkunastomiesięczną podróż po Europie, podczas której poznał ówcześnie panujące stosunki międzywyznaniowe i zgłębiał pisma religijne (zwłaszcza mistyczne pisma Jakuba Böhmego).

    Po powrocie do Drezna Zinzendorf objął stanowisko radcy sądu apelacyjnego na dworze drezdeńskim, wkrótce jednak porzucił karierę polityczną na rzecz teologii. W 1722 ożenił się; w tym też roku pozwolił osiedlić się na terenie swojego majątku w Łużycach Górnych uchodźcom religijnym z Moraw (Bracia morawscy).

    Twórca tzw. „teologii serca”, był przywódcą wspólnoty religijnej Herrnhut (Straż Pańska), dla której opracował własny model nabożeństw. Od 1727 w Herrnhut praktykowano wspólne przystępowanie do Sakramentu Ołtarza osób z różnych wyznań, co było w owych czasach ewenementem. Zinzendorf jest autorem wielu pieśni kościelnych, śpiewanych do dziś w kościołach protestanckich (m.in. pieśń „Serca razem połączone”, dobrze znana też w polskich kościołach protestanckich).

    W 1737 roku Nikolaus von Zinzendorf otrzymał od seniora braci czeskich Daniela Ernesta Jabłońskiego ordynację na biskupa braci morawskich.

  • Zamknij >

  • 1

Tekst pierwszy

A to jest błogosławieństwo, którym Mojżesz, mąż Boży, pobłogosławił synów izraelskich przed swoją śmiercią. Powiedział:Pan przyszedł z Synaju i zaświecił im z Seiru Zajaśniał z góry Paran I nadszedł z Meribat przy Kadesz, Po prawicy jego płonący ogień. Zaiste, miłuje On lud swój, Wszyscy poświęceni jego są w ręce twojej, I kroczyli oni za stopami twoimi, Przyjęli wypowiedzi twoje: Naukę, którą podał nam Mojżesz, Jako dziedzictwo zgromadzenia Jakubowego. I został Pan królem w Jeszurun, Gdy zebrali się naczelnicy ludu, Pospołu z plemionami Izraela. Niech żyje Ruben i niech nie umiera, Niech mężczyzn jego będzie sporo. A to o Judzie; i rzekł: Słuchaj, Panie, głosu Judy, I do ludu jego przywiedź go; Rękoma swymi za niego walcz, Bądź mu pomocą przeciwko gnębicielom jego. A o Lewim rzekł:Tummim są twoje i urim są twoje, Twojego męża nabożnego, Którego doświadczyłeś w Massa, Z którym walczyłeś u wód Meriba. Który mówi o ojcu swoim i matce: Nie widziałem ich, I braci swoich ma za obcych, A synów swoich nie zna; Gdyż przestrzegają słowa twojego, A przymierza twojego pilnują. Niech uczą Jakuba praw twoich, A Izraela zakonu twojego, Niech kładą kadzidło w nozdrza twoje, A całopalenie na ołtarzu twoim. Błogosław, Panie, siłę jego, A w dziele rąk jego miej upodobanie, Skrusz biodra tych, którzy powstają przeciwko niemu, A nienawidzący go niech już nie powstaną. O Beniaminie rzekł: Ulubieniec Pana bezpiecznie mieszka przy nim, Osłania go przez wszystkie dni, A w ramionach jego przebywa. O Józefie rzekł: Błogosławiona przez Pana ziemia jego, Najcenniejszym darem niebios, rosą, I otchłanią, która jest rozlana w dole, Najcenniejszym darem, który dojrzewa w słońcu, Najcenniejszym darem, któremu księżyce wzrost dają, Najcenniejszymi płodami odwiecznych gór,Najcenniejszymi darami wzgórz wiekuistych, Najcenniejszymi darami ziemi i napełnienia jej, I łaską tego, który mieszka w krzaku. Niechaj to zstąpi na głowę Józefa I na ciemię wybrańca pośród braci jego.

(Ks. Powt. Prawa 33:1-16, Biblia Warszawska)

Lectio continua

Mojżesz zwołał wszystkich Izraelitów i rzekł do nich: Słuchaj, Izraelu, ustaw i praw, które wam dziś ogłaszam, abyście się ich nauczyli i przestrzegali ich wykonywania. Pan, nasz Bóg, zawarł z nami przymierze na Horebie. Nie z ojcami naszymi zawarł Pan to przymierze, lecz z nami, z nami, którzyśmy tu wszyscy dziś przy życiu. Twarzą w twarz Pan w wami mówił na górze z ognia. Ja zaś stałem wówczas pomiędzy Panem a wami, aby wam obwieszczać słowo Pana, gdyż baliście się ognia i nie wstąpiliście na górę. I rzekł: Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał innych bogów obok mnie. Nie czyń sobie podobizny rzeźbionej czegokolwiek, co jest na niebie w górze i co jest na ziemi w dole, i tego, co jest w wodzie pod ziemią. Nie będziesz się im kłaniał i nie będziesz im służył, gdyż Ja, Pan, twój Bóg, jestem Bogiem zazdrosnym, który karze winę ojców na synach do trzeciego i czwartego pokolenia tych, którzy mię nienawidzą, a okazuję łaskę aż do tysięcznego pokolenia tym, którzy mię miłują i przestrzegają moich przykazań. Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego, gdyż Pan nie pozostawi bez kary tego, który nadużywa imienia jego. Przestrzegaj dnia sabatu, aby go święcić, jak rozkazał ci Pan, twój Bóg. Sześć dni będziesz pracował i wykonywał wszelką twoją pracę, ale siódmego dnia jest sabat Pana, twojego Boga. Nie będziesz wykonywał żadnej pracy ani ty, ani twój syn, ani twoja córka, ani twój sługa, ani twoja służąca, ani twój wół, ani twój osioł, ani twoje bydlę, ani obcy przybysz, który mieszka w twoich bramach, aby odpoczął twój sługa i twoja służebnica tak jak ty. Pamiętaj, że byłeś niewolnikiem w ziemi egipskiej i że Pan, twój Bóg, wyprowadził cię stamtąd ręką możną i ramieniem wyciągniętym. Dlatego rozkazał ci Pan, twój Bóg, abyś obchodził dzień sabatu. Czcij ojca twego i matkę twoją, jak ci rozkazał Pan, twój Bóg, aby długo trwały twoje dni i aby ci się dobrze działo w ziemi, którą Pan, twój Bóg, ci daje. Nie zabijaj. Nie cudzołóż. Nie kradnij. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu. Nie pożądaj żony bliźniego swego i nie pożądaj domu bliźniego swego ani jego pola, ani jego sługi, ani jego służebnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do bliźniego twego. Słowa te wypowiedział Pan na górze donośnym głosem do całego waszego zgromadzenia spośród ognia, chmury i mgły, a nic nie dodał. Spisał zaś je na dwu kamiennych tablicach, które mi dał.

(Ks. Powt. Prawa 5:1-22, Biblia Warszawska)