Bóg mówi: Dam wam serce nowe, i ducha nowego dam do waszego wnętrza. - Ez 36,26

Hasło miesiąca

O to modlę się, aby miłość wasza coraz bardziej obfito­ wała w poznanie i wszelkie doznanie.

Flp 1,9

Tygodniowe

Hasło tygodnia

Łaska zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was.- Boży to dar.

Ef 2,8

Rozważania

Rozważania

Teksty - inspiracja dnia

Wybór biblijnych tekstów został dokonany przez zespół redakcyjny Losungen z Jednoty Braterskíej w Herrnhut. W niektórych wypadkach zespół opracowujący polskie tłumaczenie zmienił trzeci tekst dostosowując go do naszych warunków kulturowych i historycznych.

Jak co roku możemy tu przeczytać dwa krótkie fragmenty Pisma Świętego. Pierwszy to werset ze Starego Testamentu, wylosowany z około 1800 biblijnych tekstów przygotowanych jeszcze przez Mikołaja L. Zinzendorfa. Drugi to nawiązująca do niego odpowiedź zaczerpnięta z Nowego Testamentu. Tekst trzeci to ludzka odpowiedź: człowiek reaguje na Boże orędzie w różnej formie, czasem jest to modlitwa, wiersz, pieśń, czy tzw. złota myśl.

Niektóre cytaty, wyjęte z większej całości, byłyby niezrozumiałe, np. nie byłoby jasne, kto wypowiada przytoczone słowa. Z tego powodu dla jasności biblijne wersety zostały uzupełnione, a dodane słowa zapisano inaczej niż pozostałe, czyli czcionką niepogrubioną.

Biblijne hasła stanowią również wezwanie do pogłębionej lektury Pisma Świętego. Tutaj proponujemy, za Losungen, dwa dłuższe fragmenty Biblii.

Pierwszy tekst ma swoje źródło w lekcjonarzu, przygotowanym przez niemiecką Luterańską Konferencje Liturgiczną. Nawiązuje on do liturgicznego tematu tygodnia i Ewangelii danej niedzieli czy święta.

Drugi tekst zaczerpnięty jest z porządku czytań, przygotowanych przez niemieckie Ekumeniczne Stowarzyszenie Czytań Biblijnych. Jest to tzw. lectio continua czyli metoda lektury Biblii poprzez czytanie każdego dnia kolejnych fragmentów ksiąg biblijnych. W drodze do miasta trwałego, „niebiańskiej Jerozolimy”, idźmy po śladach, które zostawił dla nas Bóg. Szukajmy ich w życiu, patrzmy na drogowskazy i wszelkie znaki, dane nam na kartach Bożego objawienia. Niech i te ślady, zawarte na stronach tej książki, pomogą nam dotrzeć do celu.

Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

Wylosowany werset ze Starego Testamentu

Wszyscy staliśmy się podobni do tego, co nieczyste, a wszystkie nasze cnoty są jak szata splugawiona.

Iz 64,6

Nawiązująca odpowiedź z Nowego Testamentu

Pan, obróciwszy się, spojrzał na Piotra; i przypomniał sobie Piotr słowo Pana, jak do niego rzekł: Zanim kur dziś zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. I wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał.

Pan, obróciwszy się, spojrzał na Piotra; i przypomniał sobie Piotr słowo Pana, jak do niego rzekł: Zanim kur dziś zapieje, trzykroć się mnie zaprzesz. I wyszedłszy na zewnątrz, gorzko zapłakał.

Ludzka odpowiedź

O poranku - nasze "ja" proste i czyste? A pierwsze, co zobaczy: groteskowy obraz w krzywym zwierciadle dnia wczorajszego.

Dag Hammarskjöld +1961
  • Objaśnienia >

    Wszystko zrodziło się z potrzeby chwili...

  • Historia powstania >

    Dawni mieszkańcy Moraw, którzy doświadczyli tego, że człowiek na tym świecie nie ma miasta i miejsca trwałego, w założonej przez hrabiego Mikołaja Ludwiga von Zinzendorfa miejscowości Herrnhut - w ich nowej ojczyźnie, każdego dnia gromadzili się, aby razem śpiewać, modlić się i rozważać Słowo Boże. W dniu 3 maja 1728 roku na wieczorne spotkanie Zinzendorf przygotował dla swojej społeczności hasło biblijne na następny dzień. Był to krótki tekst, łatwy do zapamiętania, a mówił o Bożej miłości, która powinna inspirować do miłości bliźniego. Kolejnego dnia słowa wybrane przez Zinzendorfa miały towarzyszyć wszystkim jako motto dodające otuchy, a zarazem wezwanie do zastosowania w życiu. Te słowa były przekazywane podczas przywitania, odwiedzin, pojawiały się w rozmowach, stanowiły odtąd żywy element codzienności. Stawały sie nieodzownym elementem życia, dając inspirację do zastosowania Słowa Bożego w życiu.

    Cztery lata później, w 1731 roku, ukazała się po raz pierwszy niewielka książka o nazwie „Losungsbuch”, zawierająca już hasła na 365 dni roku. Zinzendorf przygotował na każdy dzień jeden fragment Pisma Świętego i jedną krótką modlitwę. Całość była potem uzupełniona propozycjami dodatkowych czytań biblijnych.

    Od tego czasu każdego roku ta niewielka książka wędruje z ludźmi w wielu krajach jako dobry towarzysz życiowej podróży. Czytając ją przekonujemy się z niej o tym, czego doświadczyli mieszkańcy Herrnut przed prawie 300 laty - nie mamy tu miasta trwałego. Ale dzięki Bożej łasce mamy drogowskazy, które kierują nas w stronę miasta trwałego - w przyszłość, którą Bóg „trzyma w swoich rękach Tym drogowskazem jest Słowo Boże i przemyślenia ludzi, którzy dali się nim zainspirować.

    Na podstawie: Szukamy tego co przed nami - z Biblią na co dzień, wyd. Augustana, Bielsko-Biała 2012

  • Wspólnota Herrnhut >

    Założone w 1722 na tzw. surowym korzeniu jako miejscowość azylowa dla uchodźców religijnych z Moraw, których wsparł duchowo i materialnie hrabia Nikolaus von Zinzendorf. Na terenie jego majątku powstała rygorystyczna moralnie wspólnota wyznaniowa, wprowadzająca do swoich zasad elementy dialogu ekumenicznego i dopuszczająca do uczestnictwa w nabożeństwach również chrześcijan innych wyznań. Wkrótce wspólnota z Herrnhut stała się znana na wszystkich kontynentach jako pierwsza protestancka wspólnota organizująca misje.

    Wspólnota z Herrnhut istnieje w swojej macierzystej miejscowości do dziś, a mieszkajacy w niej wyznawcy surowych zasad znani sa jako. Struktura wspólnot herrnhuckich była wykorzystywana jako wzór dla izraelskich kibuców.

    Na podstawie: Wikipedia:Herrnhut

  • Nicolaus Von Zinzendorf >

    Nikolaus Ludwig hrabia von Zinzendorf (ur. 26 maja 1700 w Dreźnie, zm. 9 maja 1760 w Herrnhut) – niemiecki teolog ewangelicki i reformator religijny, przywódca ruchu pietystycznego w Saksonii.
    Pochodził z rodziny szlacheckiej, wcześnie poczuł w sobie powołanie na duchownego, ale pod naciskiem rodziny podjął studia prawnicze w Wittenberdze (duchowni ewangeliccy rekrutowali się raczej z mieszczaństwa, rodziny szlacheckie nie miały tradycji pastorskich).

    W latach 1719-1721 odbył kilkunastomiesięczną podróż po Europie, podczas której poznał ówcześnie panujące stosunki międzywyznaniowe i zgłębiał pisma religijne (zwłaszcza mistyczne pisma Jakuba Böhmego).

    Po powrocie do Drezna Zinzendorf objął stanowisko radcy sądu apelacyjnego na dworze drezdeńskim, wkrótce jednak porzucił karierę polityczną na rzecz teologii. W 1722 ożenił się; w tym też roku pozwolił osiedlić się na terenie swojego majątku w Łużycach Górnych uchodźcom religijnym z Moraw (Bracia morawscy).

    Twórca tzw. „teologii serca”, był przywódcą wspólnoty religijnej Herrnhut (Straż Pańska), dla której opracował własny model nabożeństw. Od 1727 w Herrnhut praktykowano wspólne przystępowanie do Sakramentu Ołtarza osób z różnych wyznań, co było w owych czasach ewenementem. Zinzendorf jest autorem wielu pieśni kościelnych, śpiewanych do dziś w kościołach protestanckich (m.in. pieśń „Serca razem połączone”, dobrze znana też w polskich kościołach protestanckich).

    W 1737 roku Nikolaus von Zinzendorf otrzymał od seniora braci czeskich Daniela Ernesta Jabłońskiego ordynację na biskupa braci morawskich.

  • Zamknij >

  • 1

Tekst pierwszy

Nie jakobym już to osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa. Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną, zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie. Ilu nas tedy jest doskonałych, wszyscy tak myślmy; a jeśli o czymś inaczej myślicie, i to wam Bóg objawi; tylko trwajmy w tym, co już osiągnęliśmy.

(List do Filipian 3:12-16, Biblia Warszawska)

Lectio continua

Ponadto, bracia moi, radujcie się w Panu. Pisać do was jedno i to samo nie przykrzy mi się, dla was zaś jest to zabezpieczeniem. Strzeżcie się psów, strzeżcie się złych pracowników, strzeżcie się przesady w obrzezywaniu. My bowiem jesteśmy obrzezani, my, którzy czcimy Boga w duchu i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a w ciele ufności nie pokładamy. Chociaż ja mógłbym pokładać ufność w ciele. Jeżeli ktoś inny sądzi, że może pokładać ufność w ciele, to tym bardziej ja: obrzezany dnia ósmego, z rodu izraelskiego, z pokolenia Beniaminowego, Hebrajczyk z Hebrajczyków, co do zakonu faryzeusz, co do żarliwości prześladowca Kościoła, co do sprawiedliwości, opartej na zakonie, człowiek bez nagany. Ale wszystko to, co mi było zyskiem, uznałem ze względu na Chrystusa za szkodę. Lecz więcej jeszcze, wszystko uznaję za szkodę wobec doniosłości, jaką ma poznanie Jezusa Chrystusa, Pana mego, dla którego poniosłem wszelkie szkody i wszystko uznaję za śmiecie, żeby zyskać Chrystusa i znaleźć się w nim, nie mając własnej sprawiedliwości, opartej na zakonie, lecz tę, która się wywodzi z wiary w Chrystusa, sprawiedliwość z Boga, na podstawie wiary, żeby poznać go i doznać mocy zmartwychwstania jego, i uczestniczyć w cierpieniach jego, stając się podobnym do niego w jego śmierci, aby tym sposobem dostąpić zmartwychwstania.

(List do Filipian 3:1-11, Biblia Warszawska)